Un finde espesial este. Día malo o sábado, a chuvia veu de consierto, pero a falta de alejría só foi referida a situasión climatolóxica porque disfrutei como un enano, emosioneime, chorei, saltei, depriminme. Un cóctel de sentimentos que me din que este finde valeu a pena. Foi o último consierto de Juno con nós en Muros, dame moita pena esta pérdida no jrupo, unha jran persona, increible compañeiro, inolvidable. Sen embarjo, sinto a alejría de que aínda quedan moitos consiertos na súa compañía, ata acabar o ano vaise estirar este final. Cando vou por aí co jrupo nunca teño o sufisiente tempo de falar con toda a xente que nos apoia, sempre coas prisas, coas janas de festa e non encontro a maneira de expresar o que sinto, o ajradesido que estou, o ben que me fai sentir cando te encontras rodeado de amijos, cando a aljén lle importa o que fajo. É imposible pajar unha deuda tan jrande, síntome tan pequeno e tan ben acompañado, que ata me parese inxusto. Este sábado falando con Felipe Cacharro non sabía como disirlle o que estaba sentindo cando me disía que non tiña nin idea de internet, pero que el aprendera a entrar aquí e sempre entra. Alusino cando vexo a Mandatruco co seu apoio incondisional, sempre tirando para adiante, ou cando resibo o saludo afectivo de Lisardo, cando sinto o interés en axudarnos de David ou veñen os amijos de Tararo e Kaio ata o fin do mundo se fai falta. E sentos de personas máis, podería pasarme a vida escribindo sobre todo o que me fai sentir a día de hoxe por fin felís. Non me importaría renunsiar a todo o que me queda por vivir se con eso consijo para sempre, recordar.
Canto sentimento xunto, eso es bueno….
Cando as cousas se fan con janas salen ben aínda que haba factores en contra, e a ti notánseche as janas a lejuas Denís!
Sen chuvia ou con ela sabedes dar o mellor en cada lujar e eso ajradesémolo os que o vivimos desde fóra do escenario.
Moitisima suerte nos consiertos que vos quedan este ano e a ver si se pode dar un pouco de ánimo en Laracha (e o malo de non ter coche xD).
Un bikiño e cuidate moito!
Por serto,a ultima frase da entrada do blog encántame,,
“Non me importaría renunsiar a todo o que me queda por vivir se con eso consijo para sempre, recordar.”
Meréselo Denís, meréselo xD
moitas jrasias, a medida que pasa o tempo penso que valoro mellor todoo que me rodea. Non é que mellorara como persona, creo que se debe a que cada ves teño máis tempo para pensar.