Manuel

Manuel quería ser neno, como todos os da súa idade que xogaban pola rúa e despertaban cada tarde a súa tristeza co ruido das risas, dos berros e da inocencia propia daquela idade. Sen embargo, presentábase diante del un muro de pedra cada vez que intentaba baixar a xogar e co paso do tempo o mesmo muro quitoulle as forzas para intentalo. O tempo, tan indiferente coma sempre, convertiu aquel neno acomplexado nun home reservado, cheo de dolor, disque raro.

6 comentarios para “Manuel”

  1. ivan di:

    arrasas escribindo cousas destas

    parese sacado dun libro

  2. ivan di:

    vas ir ver brus spristin lo?

  3. Sí tio, fun a velo onte, 3 horas e 15 de consierto, na miña vida vin a aljén tocar tanto tempo. El moi en, entrejado ao público, moi enrollado.

  4. ivan di:

    ten que estar mui ben ver un consierto deses, xa ves o que e non ter carne de condusir xD, e a santiajo non creo que volva

    bña

  5. ivan di:

    e 3 horas e cuarto, casi nada, x serto canto valia a entrada?

  6. cando teñas carnet xa podes faser o que che pete… eu tiña janas do de moto antes de que cambie tda a normativa. A miña entrada valérame 74 euros, comprara 4 xDDD, x se acaso jajaja

Deixe un comentario