Aljo tarde para estar aínda desperto. Onte probamos sonido en Arteixo, o consierto era na esplanada que hai detrás da parada de bus (que recordos de aquel primeiro ano que vivín alí, dun dos case ningúns findes que me quedei alí e fora a comprar o periódico a un quiosco de alí), senamos e despois chamáronnos de que se canselaba pola chuvia. Quedamos pendientes dun concerto con Riff Raff, a saber cando e onde.
Mañá deixaremos aljúns discos nos bares de Muros. Estos dous días teoricamente son de festón. O ano pasado pasara o apóstol en Santiajo pero este ano non me apetese. Sinseramente, a miña idea era non ir a nada estos días, estou bastante confuso e non sei se a miña presensia estos últimos sábados resulta aljo molesta. Sen embarjo, foron os mellores sábados desde fai moito. Fasía moitos meses que non tiña ilusión por nada.
Hoxe escoitei nun pub unha cansión que me molou. Prejuntei que era o que sonaba e era o jrupo “Bush” (non o presidente). Teñen un paresido a Nirvana, quisás máis a Nickelback sendo estos máis resientes. En calquer caso moloume moito. Unha pena que non estén en Spotify (a penas hai un par de temas). Tamén sonou un tema de Manolo García, non sei se con “El último de la fila” ou non, pero que molaba moito. Nada máis que aproveitar deste 23 de Julio.
O disco perfecto meu!
Estibeno escoitando de pè a pà…e mola moito eeh!!
Miña nai comentoume que lle justou mais este que o anterior,pero as duas coinsidimos en que estan moi ben traballados os dous..este kisà è mais comersial…., temos a esperansa de que chejedes moi moi lexos!
Bikos!